Lekcja 10

Symonia to specyficzny rodzaj rytuału bazujący na zasadach hipnozy. Celem symonii jest całkowite odszczepienie umysłu od ciała tak by móc przejąć kontrolę nad materialną częścią organizmu.

Podczas rytuałów symonicznych produkowana jest ogromna ilość energii magicznej, której ilość porównywalna jest z energią zaklęć niewybaczalnych. W tym typie rytuałów jasno widoczny jest fakt, iż podczas odprawiania jakichkolwiek rytuałów produkowana jest większa energia niż ta wydobywająca się z różdżek. Zatem czemu nagminnie korzystamy z tych drugich? Odpowiedz jest prosta. Różdżka jest poręczna, wygodna i łatwa w użyciu. Rytuał to sztuka subtelności, wyczucia, duchowej mocy i wiary. Takie czary pozwalają nam otrzeć się o najefektowniejszy aspekt magii.

Symonie są czarami bardzo praktycznymi. Najważniejsze ich cechy to: wysoka efektywność (prawie 90%) skuteczności, sterowanie psychomediacyjne (czyli za pomocą umysłu osoby która rzuca czar), działa na dużą odległość, nie powoduje efektów ubocznych na ciele ani w psychice zaczarowanych organizmów, jest zaklęciem w pełni odwracalnym, powoduje tzw. recesję świadomości czyli blokuje zdolność organizmu do samodzielnego myślenia, za pomocą jednego rytuału można zawładnąć wieloma istotami (politelonacja).

Omawiane rytuały maja bardzo zróżnicowana budowę gdyż by przesymonować żabę lub słonia trzeba użyć zupełnie innych środków. Ta rozbieżność wynika z kilku faktów: różnicy w masie organizmów, wykształconej emocjonalności i osobniczej silnej woli.

Symonie w historii były często używane. Ich początek bierze się z magii goblinów, której elementy rozwinął człowiek. Wielokrotnie zostały wykorzystane w wojnach na tle gatunkowym (np. bitwa miedzy niemieckimi magami a goblinami pod Stralsundem w 1679 roku). Również ludzie w walkach między sobą dopuścili się symonii dzikich zwierząt oraz przedstawicieli swojego gatunku, niestety ten przypadek to niechlubny ludzki rekord. Symonie ludzi i paru innych bardzo niebezpiecznych organizmów zostały zakazane w 1834 roku na Drugiej Konwencji Ritoznawczej w Montevideo.

Symonia Kruka.

Zacznijmy od próby przesymonowania jednego kruka. Jeśli chcielibyśmy rzucić czar na więcej niż jednego osobnika musimy odpowiednio powiększyć liczbę składników

Składniki:

Kora drzewa kasztanowego

Pióro kruka i gołębia spięte srebrną wstążką

Lustro

Płótno lniane o wymiarach 3,5 cala x 3,5 cala

Wyciąg z mniszka lekarskiego

Płynne srebro lub chrom

Wykonanie: Podane wyżej składniki zostawiamy na kamiennej płytce (nie może być wykonana z tworzyw sztucznych lub metali). Wyobrażamy sobie cel symonii i przestawiamy wszystkie przedmioty wzdłuż umownego koła z stronę przeciwną niż ruch wskazówek zegara. Ta czynność powtarzamy ośmiokrotnie. Za ostatnim razem klaszczemy w dłonie i obserwujemy efekt rytuału. Dzień na ten rytuał jest dowolny.’

Efekty wizualne: Trudno je dostrzec, chociaż zdarzają się pojedyncze przeskoki iskier z jednego nośnika do drugiego. Wyczuwalne natomiast jest ciśnienie i poczucie chłodu nad płytką (bariera semiosferyczna).