Lekcja 7

Słowo okultyzm wywodzi się z łaciny a dokładnie od słowa „occultus” oznaczającego coś tajemniczego, ukrytego. Okultyzm sam w sobie, jest zbiorem nauk ezoterycznych, zakładających że naturze jak i w człowieku występuje tzn. naturalna magiczna moc. Wyznawcy różnych odłamów okultyzmu zajmują się badaniem tak zwanych zjawisk paranormalnych, co w świecie mugoli przyjmuje się za niewiarygodne, a w świecie czarodziejów  za użycie jakiegoś bardzo rozległego uroku.

Głównie w społeczeństwach azjatyckich, okultyzm stał się trwałym systemie wiary nawet wśród mugoli. Przykładem takich wierzeń może być buddyjska tantra, hinduizm ale także i w odłamie islamu. Natomiast mugole należący do Kościołów Chrześcijańskich odcinają się i zwalczają na szeroka skale badaczy okultyzmu.

Okultyzm zakłada istnienie w człowieka dwóch odrębnych części (triad). Zatem natura otaczająca ludzi dzieli się na makrokosmos (odpowiedzialny za ciała astralne, świat duchów, świat „myśli”) i mikrokosmos (odpowiedzialny za duszę i ciało odrębnych jednostek).

Okultyzm jako nauka silnie powiązana z religią, bada zagadnienia paranormalne w świecie duchowym człowieka. Taka postawę nazywa się specjalistycznie -  gnozą. Okultyzm jak cześć wierzeń zakłada pewien model budowy świata magicznego, który cechować będzie spirytualizm (mistycyzm, tajemniczość), hierarchia istot żywych i niekiedy realistyczne podejście do magii.

Społeczeństwa magów w minionym stuleciu odcięły się od tego spojrzenia na świat, ale czują ogromny respekt wobec osiągnięć okultyzmu.