Lekcja 8

Dawne społeczeństw okultystów wiązały się w zakony. Zakon składał się z czarowników i mugoli różnej płci, którzy składali pewien ślub, który wiązał się z przysięgą wierności zakonowi i jego zasadom. Zakony w znacznej części były bardzo restrykcyjne i wymagające. Przychodzący do niego ludzie nie mogli już nigdy z niego wyjść, nakazywano milczenie i medytację. Pomimo to, zakony powstające wówczas w Europie i Azji niesamowicie poszerzyły spojrzenie magów na ich własne zdolności.

 

Symbol	Nazwa zakonu	Okres istnienia	Opis
Jemioła	Zakon Celtycki	III w p.n.e. – I w. p.n.e.	Zakon powstał w skutek zrzeszenia grup magów, będących protoplastami druidów. Wykształcili rozwinięty kult drzew i ritografię.
Smok	Zakon południowo-wschodni	II w p.n.e. – XVII w. n.e.	Zakony tego typu powstawały na terenie dzisiejszych Chin i Japonii. Występowała w ich duża hierarchia i dyscyplina. Tam kształciła się głównie transmutacja rytualna.
Liść klonu	Zakon Fervusa	ok. 504 r. - 662 r..	Zakon wędrowny. Podczas 150 lat swojego istnienia osiedlał się we Francji, Hiszpanii, Włoszech, Walii i Danii. Specjalnością Fervusistów była magia symonia demonów.
Oko	Zakon Hypnosa	ok. 535 r. – 781 r.	Bardzo tajemniczy zakon. Jego członkowie byli rozsiani po świecie. W nim zgłębiano rytuały pozwalające oddziaływać na układ nerwowy.
Liść brzozy	Wielki Zakon Europejski	ok. 660 r.	Odłam Zakonu Fervusa, który nie uległ rozpadowi i właśnie podczas jego działań udało się odkryć wiele tajemnic magii. Zrzeszał magów zajmujących się rytuałami, transmutacją, alchemią, różdżkarstwem, wróżbiarstwem i wieloma innymi. Ponadto Zakon ten zakłada własne podziemne biblioteki, które są nieocenionym skarbem dla współczesnych czarodziejów.
Kwitnąca jemioła	Zakon Neoceltów	1935 r. – 1941 r.	Zakon powstały na terenie Egiptu. Gromadził osoby, które uważały, że magia powinna wrócić do korzeni i wynieść z nich zbawcze przesłanie. Prace nad tą ideą przerwała druga wojna światowa, a do tworzenia zakonów już nigdy nie wrócono.