Lekcja 9

Stan psychiczny, który w definicyjnym rozumieniu mieści się pomiędzy snem a normalnym pobudzeniem umysłu nazywamy hipnozą. Najczęściej występujące rodzaje hipnozy z wyglądu przypominają sen, ale są zupełnie czymś innym. W rzeczywistości jest to stan głębokiego odprężenie mózgu, który podczas nich podatny jest na rozkazy i sugestie, na co wskazują przeprowadzone zarówno przez mugoli jak i czarodziejów badania.

Podczas stosowania hipnozy wytworzyły się dwie hipotezy dotyczące bezpieczeństwa w stosowaniu jej: pierwsza z nich zwana umysłową, mówi o tym, że hipnoza jest bezpieczna gdyż żaden człowiek nie popełni w tym stanie rzeczy, których nie zrobiłby świadomie.

Jedną z gałęzi hipnozy jest hipnoza klasyczna. Początek dał jej czarodziej Franciszek Mesmer, którego prace stały się początkiem bioenergoterapii na świecie. Mesmer uważał że za pomocą dotyku o odpowiednim nacisku (tak zwany „pass” ) można wprowadzić człowieka w stan głębokiego relaksu. Określił to jako rodzaj „mostu” łączącego terapeutę i osobę hipnotyzowaną.

Autohipnoza to stan umysłu pokrewny w znacznej części pokrewny medytacji. Jedna z najważniejszych czynności jakie należy wykonać to koncentracja na jednym punkcie otaczającej nas rzeczywistości. Autohipnoza pozwala samej osobie zainteresowanej wprowadzić się w ten specyficzny stan.

Mózg podczas swojej działalności wytwarza kilka rodzaje fal. Najważniejsze to fale alfa beta, których aktywność współpracuje ze sobą. Warto wspomnieć, że w normalnym stanie życiowym człowieka, mózg wysyła wyjątkowo słabe fale beta, które zastępują intensywne fale alfa.