Poradnik

Dla przykładu przeprowadzimy rytuał „Dalekowidzenia”

KROK 1. Wpisujemy cechę umysłową rytuału, czyli to o czym myślimy podczas robienia rytuału. Cechę tą podajemy w nawiasach <> oto przykład:

<Fontanna Magicznego Braterstwa w Ministerstwie Magii>

KROK 2. Wpisujemy wszystkie składniki po przecinku, ale pomijamy ich ilości i dokładne opisy barw, gdyż nie maja one większego znaczenia w procesie odtwarzania rytuału. Podobnie jak poprzednio treść ujmujemy w nawiasy <>.

<proszek lapis-lazuri, świeca, wieniec z ostrokrzewu, kreda>

KROK 3. Następnie zapisujemy wszystko to co robimy ze składnikami, używając zdań rozpoczynających się od słów „Zrobić..., wykonać..., położyć....”. Każdą czynność ujemy w osobny nawiasy <>.

<Postawić zapalną świecę>

<Narysować okrąg kredą>

<Narysować na pierwszym okręgu, krąg proszkiem lapis-lazuri>

<Spalić wieniec ostrokrzewu>

KROK 4. Ten krok nie jest obowiązkowy, ale niekiedy wymuszony przez przepis rytuału. Jest bowiem miejsce gdzie wpisujemy wszystko to co musimy powiedzieć na głos podczas odprawiania rytuału, czyli taka formułkę. W naszym rytuale nie ma żadnej piosenki, wiersza lub zaklęcia aktywującego rytuał wiec pomijamy w zupełności ten krok.

Tak powinien wyglądać cały rytuał:

< Fontanna Magicznego Braterstwa w Ministerstwie Magii>

<proszek lapis-lazuri, świeca, wieniec z ostrokrzewu, kreda>

<Postawić zapalną świecę>

<Narysować okrąg kredą>

<Narysować na pierwszym okręgu, krąg proszkiem lapis-lazuri>

<Spalić wieniec ostrokrzewu>

Po takim schemacie, gdy nie zapomnisz o jakimś składniku, nawiasie, lub przecinku nauczyciel lub egzaminator powinien w nawiasach { } opisać skutek i efekty wizualne twojego rytuału. Jeżeli są one zgodne z przepisem rytualnym, twój czar został rzucony poprawnie.